
(Spoken)
Throughout history, there've been many songs written about the eternal triangle. The next one tells a story of a Mister Grayson, a beautiful woman, and a condemned man named Tom Dooley. When the sun rises tomorrow, Tom Dooley must hang.
Hang down your head Tom Dooley, hang down your head and cry,
hang down your head Tom Dooley, poor boy, you're bound to die!
I met her on the mountain, there I took her life.
Met her on the mountain, stabbed her with my knife.
Hang down your head Tom Dooley, hang down your head and cry,
hang down your head Tom Dooley, poor boy, you're bound to die!
This time tomorrow, Reckon where I'll be,
hadn't I been for Grayson, I'd been in Tennessee.
Hang down your head Tom Dooley, hang down your head and cry,
poor boy, oh well-a-
hang down your head Tom Dooley, poor boy, you're bound to die!
This time tomorrow, Reckon where I'll be,
down in some lonesome valley, hangin' from a white oak tree.
Hang down your head Tom Dooley, hang down your head and cry,
hang down your head Tom Dooley, poor boy, you're bound to die!
Oh, well, now, boy
Hang down your head and cry, hang down your head and cry.
Hang down your head and cry, poor boy, you're bound to die!
Poor boy, you're bound to die.
Poor boy, you're bound to die.
Poor boy, you're bound to die!
เพลง Tom Dooley ขับร้องโดยคณะ The Kingston Trio เพลงนี้ถูกบันทึกในอัลบั้มชุดแรกของคณะนี้เมื่อเดือนมิถุนายน 1968 พอเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกันก็ได้ขึ้นอันดับหนึ่งในอเมริกา
เพลงนี้แต่งขึ้นจากเค้าโครงเรื่องจริงของชายหนุ่ม ชื่อว่า ทอม ดูล่า หนังสือพิมพ์ฉบับเดือนพฤษภาคม 1968 ได้ตีพิมพ์เรื่องราวของเขาไว้ว่า... โทมัส ซี ดูล่า ได้รับการลงโทษทางอาญาจากกฎหมายสูงสุดโดยการถูกแขวนคอใกล้กับสถานที่เกิดเหตุ เมื่อเวลาบ่าย 2 โมง 17 นาที ของวันที่ 1 พฤษภาคม หลังจากได้ถูกตัดสินลงโทษเป็นครั้งที่สอง ในคดีสังหาร ลอร่า ฟอสเตอร์ แห่งวิลเคสคันตี้เมื่อปีกว่าที่ผ่านมา ภายใต้ตะแลงแกง เขากล่าวถ้อยคำยืดยาวต่อหน้าผู้คนหลายพันคนที่มาเป็นสักขีพยาน เพื่อประกาศถึงการเตรียมพร้อมที่จะไปปรากฏในอีกโลกหนึ่ง ในคืนก่อนการประหาร เขาสารภาพความผิดของตัวเอง ด้วยลายมือที่เขียนด้วยตัวเองว่า “ผมขอประกาศว่าผมเป็นเพียงผู้เดียวที่มีส่วนในการฆาตกรรมลอร่า ฟอสเตอร์ 30 เมษายน 1868” ผู้คนส่วนมากที่ได้เห็นทอม ดูล่า ถูกแขวนคอ คงจะสงสัยในความจริงเรื่องคำพูดและคำสารภาพของเขา เพราะต่างมั่นใจว่าทอมพยายามป้องกันผู้หญิงอีกคนซึ่งชื่อ แอน เบ็ลตั้น เพราะว่าเธอมีส่วนในการฆ่าด้วย ผู้ที่ถือเรื่องผีเชื่อว่าทอมกับลอร่าไปร้องเพลงกันในนรกแล้ว และชื่อของแอนก็คงอยู่ในสมุดปกดำของยมบาลด้วยเช่นกัน เรื่องราวของทั้งคู่ครึกโครม จนเกิดแรงดลใจแก่นักแต่งเพลงชาวสก๊อตคนหนึ่ง และเกิดเพลงที่ชื่อว่า Tom Dooley ขึ้นมา
ด๊อค วัตัน ศิลปินเพลงคันทรี่ ได้เขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ในหนังสือ เดอะ ซองส์ ออฟ ด๊อค วัตสัน ว่า..... ความจริงมันไม่ใช่เรื่องรักสามเส้าอย่างเช่นเนื้อร้องในเพลงของคิงสตั้น ทรีโอ แต่เรื่องจริงประกอบด้วย ชาย 2 หญิง 2 คือ มิสเตอร์เกรย์สัน ผู้เป็นนายอำเภอติดพันสาวสองคนคือ ลอร่า ฟอสเตอร์และแอน เบ็ลตั้น ส่วนทอม ดูล่าก็จีบหญิงสองคนนี้เช่นเดียวกัน เกือบทุกคนที่รู้เหตุการณ์ครั้งนั้นยืนยันว่า แอน เบ็ลตั้นเป็นคนใช้มีดแทงลอร่า ฟอสเตอร์ และยังตีหัวซ้ำอีก ทอมเป็นคนฝังศพของลอร่าให้ จึงทำให้ตัวเองกลายเป็นผู้สมคบไปด้วย และด้วยเหตุที่แอนนี่อยู่ร่วมกับทอมในตอนฝังศพ เธอจึงกลายเป็นผู้ต้องสงสัยและถูกจำคุกด้วย ขณะที่อยู่ในคุก เธอคุยโม้ให้ใครต่อใครฟังว่า คอเธอสวยเกินกว่าที่จะเอาเชือกมาคล้องเพื่อแขวนคอ พวกเขาจะไม่มีวันได้แขวนคอเธอหรอก และมันก็เป็นจริงตามที่เธอคุย
นายอำเภอเกรย์สันหลงรักแอนนี่อย่างถอนตัวไม่ขึ้น ต่อมาก็ได้แต่งงานกับเธอ ในบั้นปลายชีวิต แอนนี่ล้มป่วยหนัก ก่อนตายเธอเรียกสามีเข้าไปใกล้ ๆ และบอกให้เขาได้รู้ถึงความลับบางอย่างซึ่งทำให้เขาเสียใจจนแทบสิ้นสติ
เรื่องที่แอนนี่บอกสามีของเธอคือ เธอได้เล่าให้บรรดาเพื่อนบ้านรู้ว่าเธอเองเป็นฆาตกร และปล่อยให้ทอม ดูล่าต้องไปสู่ตะแลงแกงโดยที่เธอเองไม่ได้ให้การเข้าข้างเขาแม้แต่คำเดียว นายอำเภอเกรย์สันจึงไม่อาจอยู่สู้หน้าชาวบ้านได้ต่อไป เขาอพยพครอบครัวที่เหลืออยู่ไป Tennessee
เรื่องราวที่ลอร่า ฟอสเตอร์ถูกฆาตกรรมนี้ เกิดขึ้นตอนใกล้ยุติสงครามกลางเมือง เข้าใจว่าตอนนั้นทอมก็เป็นวีรบุรุษสงครามคนหนึ่ง ทอมเป็นผู้ชายที่โตเกินวัย ขณะที่เขาอายุ 14 ปี ก็มีรูปร่างเท่าผู้ใหญ่แล้ว ทอมจึงได้เข้าร่วมรบในสงครามกลางเมืองโดยโกหกเรื่องอายุ และกลับมาอย่างวีรบุรุษ ทางด้านดนตรี ทอมก็เป็นนักเล่นซอฝีมือดีคนหนี่ง ดังนั้นการที่เพลงมีท่วงทำนองสนุกสนาน ทั้ง ๆ ที่เป็นเรื่องที่น่าเศร้า คงเป็นเพราะผู้ประพันธ์เพลงได้พยายามใส่บุคลิกในฐานะนักเล่นซอของทอม ดูล่าเข้าไปด้วย....