Vladimir Horowitz

 

เขียนโดย Mike Briant

 

            ปี ค.ศ.1979... ผมอายุได้ 25 ปี กำลังหารายได้พิเศษด้วยการทำงานนอกเวลาเป็นพนักงานขับรถลิโมซีนให้กับบริษัท Toronto livery service ผมต้องสารภาพตามตรงก่อนว่า เวลานั้นผมหาได้ชื่นชอบหรือมีความรอบรู้เกี่ยวกับเรื่องดนตรีคลาสสิกเลยแม้แต่น้อย ผมไม่รู้สักนิดว่า Vladimir Horowitz เป็นใคร เมื่อตอนไปรับเขากับผู้ช่วยหนุ่มที่โรงแรม Toronto  ผมมีหน้าที่จะขับรถพาบุคคลทั้งสองไปส่งที่ Massey Hall ต้องอยู่รอที่นั่น และรับกลับโรงแรม  ทั้งคู่แต่งตัวดีมาก ผมคิดว่าคงกำลังจะพากันไปฟังคอนเสิร์ต  แม้ว่าชายผู้นั้นจะสรวมเสื้อครุยแบบที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ผมก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่า เขาคือนักแสดง จนกระทั่งไปถึง Massey Hall

 

            ผมนั่งรออยู่ในรถ เปิดวิทยุฟังเพลง rock & roll ไปพลาง ในขณะที่คุณ Horowitz กำลังแสดง ผมยังจำได้ดีถึงเสียงปรบมือในวันนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงอังกอร์  ขนาดผมนั่งรออยู่ที่รถก็ยังรู้ว่ามันดังมาก  ดูจากรอยยิ้มและการวิพากษ์วิจารณ์อย่างตื่นเต้นเร้าใจของผู้ฟังที่พากันเดินออกมาแล้ว  ผมบอกได้เลยว่าคนเหล่านั้นแสนจะชื่นชมกับ Vladimir Horowitz

 

            ภายหลังจากที่ฝูงชนแยกย้ายกลับไปกันแล้ว คุณ Horowitz และผู้ช่วยก็ตามออกมา ผมทำหน้าที่ขับรถพากลับสู่โรงแรม เท่าที่ผมจำได้ทั้งคู่แทบจะไม่ได้พูดอะไรกันเลยในระหว่างทาง คล้ายกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นที่นั่น สำหรับผู้ซึ่งเพิ่งจะได้รับการลุกขึ้นยืนปรบมือให้ด้วยความชื่นชมอย่างกึกก้องที่ Massey Hall จำได้ว่าตอนนั้นผมยังคิดกับตัวเองว่าคนผู้นี้ช่างสงบและเยือกเย็นเสียนี่กระไร  พอลงจากรถ เขากล่าวขอโทษที่ไม่สามารถให้ทิปแก่ผม เพราะไม่ได้พกเงินติดตัว ดูท่าทางว่าเขาจะรู้สึกละอายใจจริง ๆ  ผมต้องอธิบายว่าไม่จำเป็นต้องให้ก็ได้ เพราะมันถูกรวมเข้าไว้ในค่ารับส่งอยู่แล้ว  แม้กระนั้นเขาก็ยังไม่ค่อยจะพอใจอยู่ดี บอกกับผมว่าถ้าอย่างนั้นจะส่งเงินทิปให้ทางไปรษณีย์ ซึ่งผมก็ไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย เพราะเห็นว่าเขาไม่ได้ถามถึงที่อยู่ของผมด้วยซ้ำ

 

            สองสัปดาห์ต่อมา เจ้าของบริษัทรถได้มอบซองบรรจุจดหมายสั้น ๆ จากคุณ Horowitz และเงินทิปก้อนโตที่สุดเท่าที่ผมเคยได้รับในช่วงทำงานเป็นพนักงานขับรถลิโมซีนแก่ผม ผมจำไม่ได้ว่าเท่าไหร่ แต่ก็รู้ว่ามันมากเป็นพิเศษ และที่ผมประทับใจมากกว่านั้นคือชายผู้นี้เป็นคนมีสัจจะ  ทั้ง ๆ ที่สูงวัยและเพิ่งจะเสร็จสิ้นจากการแสดงต่อผู้ฟังเต็ม Massey Hall  แต่ Horowitz ก็ยังมีใจเป็นห่วงคนขับรถลิโมซีนอย่างผม  ช่างนับว่าเป็นสุภาพบุรุษอย่างแท้จริง

 

            ทุกวันนี้ ผมประสบความสำเร็จในชีวิต เป็นนักธุรกิจซึ่งบางครั้งได้มีโอกาสเป็นผู้นั่งอยู่ด้านหลังของรถลิโมซีนบ้าง  ผมก็ยังไม่เคยลืม Vladimir Horowitz ผู้เคยสอนให้ผมได้รู้จักการถ่อมตัวเมื่อหลายปีที่ผ่านมา

 

 

แปลจากบทความ "Remembering Horowitz" เขียนโดย  Mike Briant จาก Toronto

 

เพลงประกอบคือ Variations on  themes from Bizet's Camen by Vladiamir Horowitz